Vernieuwingsagenda

Innovatiechallenge: ‘We willen de buurt sterker maken’

‘Stel er komt iemand aan je balkon en die vraagt of je een pakketje wil bezorgen voor een paar honderd euro. Dan ga je echt niet als vakkenvuller bij Albert Heijn werken’, stelt een jonge bewoner uit één van de aandachtsbuurten van Rochdale. Dit is één van de redenen waarom Hester van Buren, voorzitter van de raad van bestuur van woningcorporatie Rochdale, meedoet aan de Innovatiechallenge Leefbare wijken en buurten 2018-2019. In een aantal buurten ontstaat een soort schaduwwereld, met eigen normen en waarden, waarbij de toekomst van jongeren die daar opgroeien op de tocht staat.

Van Buren is vraageigenaar bij team 6 en de vraag waar zij een antwoord op wil vinden is: Hoe vergroten we de weerbaarheid van professionals en bewoners tegen criminele ondermijning? ‘We zijn druk met leefbaarheid, maar merken dat criminelen in sommige buurten veel invloed hebben. We willen dat zowel onze collega’s als huurders uit de buurt zich daar beter tegen kunnen weren. Veiligheid en leefbaarheid hangen samen. Zodra de veiligheid afneemt in een buurt, heeft dat meteen een negatief effect op de leefbaarheid. Al je inspanningen om de buurt ten positieve te veranderen kunnen teniet gedaan worden als je veiligheidsproblemen laat liggen. Veiligheid in de buurt raakt het wonen, maar is voor het grootste deel niet ons werkdomein. We moeten dus samen met partners nog beter uitzoeken hoe we veiligheid onderdeel laten uitmaken van de buurtaanpak.’

Van Buren blikt terug op de oude wijkaanpak. ‘Ik werkte in de jaren ’90 in de Staatsliedenbuurt in Amsterdam. De integrale aanpak toen en daar was behoorlijk vernieuwend. Als ik denk aan de periode van de "wijkaanpak" vanaf zeg maar minister Vogelaar, blijft helaas toch een beeld hangen van een projectencarrousel. We werkten wél heel veel samen, wat heel positief was, maar of het allemaal even effectief was… Rochdale werkt steeds meer buurtgericht aan haar ambities en werkt in buurtteams samen met wijkagenten als het om de bredere opgave gaat. We hebben hele korte lijnen en zoeken de samenwerking met andere partijen op. Dat gaat tussen een aantal professionals heel goed, maar dat is soms wel "medewerker-afhankelijk". Ik ben ook echt nog wel benieuwd hoe we vanuit deze innovatiechallenge de samenwerking – bij het bepalen van de opgave en de realisatie – met andere oplossingsrichtingen kunnen verduurzamen. ’

Veiligheid in de buurt raakt het wonen, maar is voor het grootste deel niet ons werkdomein.

Een deel van die andere partijen is ook vertegenwoordigd in het team waarmee zij de Innovatiechallenge doet. ‘Ik raakte bij het eerste werkatelier geïnspireerd door de leuke en enthousiaste mensen in het team. Er zitten veel jonge honden bij en bijvoorbeeld ook een wetenschapper die zei dat we vooral niet moesten blijven hangen in beleidstaal. Daar hou ik van.’ Verder prijst zij de methode achter de Innovatiechallenge die aanzet tot nieuwe werkvormen. ‘Vorige keer kregen wij vooral vragen om de hoofdvraag scherp te krijgen, bij het volgende werkatelier gaan we inzoomen op wát we voor wíe nou willen bereiken, en kunnen we elkaar inspireren om tot nieuwe oplossingen te komen’, zegt Van Buren.

Verder ziet zij dat er daadkracht bij bestuurders nodig is. Bij de vergisliquidatie in Wittenburg wilde niemand praten. ‘Dan zie je dat er iets aan de gang is. Dat varieert van kleine tot grote criminaliteit. Ik vraag me dan af hoe we de samenhang in de buurt zó kunnen verbeteren, dat mensen zich weerbaar kunnen opstellen en met zijn allen de criminelen kunnen weren’, aldus de directeur-bestuurder. Zij ziet daarbij ook een rol voor de corporatie. ‘We hebben afgelopen jaren wel het belang van ons werk gezien voor de buurt. Wij kunnen het verschil maken. Dit doen we door samen met huurders en lokale stakeholders positie te bepalen en niet te tolereren dat mensen elkaar wegtreiteren, zoals in Poelenburg dreigde met de treitervlogger’, zegt Van Buren.

Ze hoopt dat er aan het eind van de Innovatiechallenge iets concreets ligt, waarmee haar medewerkers aan de slag kunnen om vooral kwetsbare bewoners weerbaarder te maken tegen criminele invloeden. ‘Ik sta open voor alles. We werken al op diverse vlakken met convenanten en dat is niet de oplossing. Ik hoop op iets wat we zelf niet zouden bedenken. En we gaan natuurlijk wel winnen, want dat betekent dan dat wij de "slimste" of beste oplossing hebben om onze buurten beter te maken. En daar doen we het uiteindelijk voor’, zegt Van Buren.