Eigen volk eerst achter ondermijning Thuisvester

Een corporatiemedewerker heeft een bezichtiging in de gemeente Rucphen. Als omwonenden erachter komen dat de Brabantse woningcorporatie bewoners van buiten de gemeente wil plaatsen, belagen zij de corporatiemedewerker en intimideren hem. De aanvoerder van de belagers was bij de gemeente bekend, maar niet bij de woningcorporatie.  

Volgens Melloney Suijkerbuijk, adviseur Handhaving en Veiligheid bij de gemeente Rucphen, is mede door dit incident het vermoeden ontstaan dat een deel van de straat onder invloed staat van deze belager, die criminele connecties lijkt te hebben. Pierre Hobbelen, directeur bestuurder van Thuisvester: ‘Inderdaad, als deze persoon zegt: de wereld is blauw, dan gaat de buurt daarin mee. De omgeving leek in ieder geval geen problemen met de belaging en intimidatie van onze medewerker te hebben.’ 

Verzet tegen instanties 

Een vorm van ondermijning kan ontstaan als bewoners denken dat het systeem er niet voor hen is. In dit geval het gevoel dat er te weinig woningen zijn voor eigen mensen. Zij verzetten zich dan tegen instanties zoals bijvoorbeeld gemeente en de woningcorporatie. 

Door het niet kunnen combineren van gegevens is proactief handelen vaak niet mogelijk. ‘Er zijn verschillende systemen, ook bij politie en zorginstellingen. Wij hebben nu in ons verzorgingsgebied een ondermijningscan laten maken’, zegt Hobbelen. Uit die scan kwamen elf risicogebieden. 

Daarnaast heeft de gemeente met het Regionaal Informatie- en Expertise Centrum ter ondersteuning van georganiseerde criminaliteit een onderzoek gedaan naar hotspots en hotshots. Dat wil zeggen naar plekken waar mogelijk iets speelt en naar de mensen die daar een rol in spelen. Suijkerbuijk: ‘Dat was de basis voor onze bestuurlijke aanpak van criminaliteit.’  

Convenant gegevensdeling 

De gemeente werkt met de corporatie en politie aan een convenant voor het delen van gegevens, om eerder te kunnen ingrijpen als dat nodig is. ‘De aanpak van ondermijning werkt vooral als we samen één doel nastreven, ongeacht wie wat doet’, aldus Suijkerbuijk.  

Ook maakt de gemeente een huisvestingsverordening waarmee ze gericht kan toewijzen en wijken meer divers kan maken. Hobbelen werkt daar aan mee: ‘Wij kijken binnen het wettelijk kader wat we kunnen doen en welke mensen het beste in een buurt passen. Hoe beter zicht je hebt op de wijken, hoe beter je kunt spreiden’, aldus Hobbelen. 

Hard leergeld 

‘We hebben hard leergeld betaald, ook letterlijk. De scan kostte ons ongeveer 20.000 euro. We hebben capaciteit vrij gemaakt, medewerkers getraind en hebben nu een adviseur Ondermijning die collega’s adviseert en regelmatig overlegt met gemeente en wijkagent’, zegt Hobbelen. ‘Samen met de politie en gemeente werken we aan een structureel overleg waardoor we een aanpak kunnen maken op basis van signalen. Benut de kennis van de profs en maak capaciteit vrij. Pas de Algemene Verordening Gegevensdeling aan, zodat we op dit vlak eenvoudiger gegevens kunnen delen en daarmee signalen kunnen herkennen’, aldus Hobbelen. 

Dit artikel is onderdeel van een reeks van drie praktijkvoorbeelden over hoe woningcorporaties omgaan met criminele ondermijning. Lees ook deel 1: Criminelen lastig te pakken met te strenge regels