Praktijk

‘thuis zorgt voor ontmoetingen vergunninghouders en hun buren

Woonstichting ‘thuis heeft het initiatief genomen voor ontmoetingen tussen vergunninghouders en hun buren in het Brabantse Son en Breugel. Dat leidde tot een plan van aanpak van de gemeente voor een betere integratie. Met als belangrijkste onderdelen: wonen, zelfredzaamheid, taal en inburgering, meedoen (maatschappelijke participatie) en werk. ‘Het is goed dat er een initiatief is voor meer ontmoetingen. Daardoor krijg je een positieve sfeer. Anders kom je elkaar pas tegen als er irritaties zijn en dat is een verkeerd begin’, zegt Annemieke van Riel, huurder van ‘thuis. 

Van Riel meldde zich aan voor de conversatiegroepen met vluchtelingen met een verblijfsvergunning. Zo kwam ze vorig jaar ook terecht in de organisatie van de ontmoetingsmiddagen, een initiatief van gebiedsregisseur Paulus Oerlemans van woonstichting ‘thuis. ‘Voorheen kregen we een taakstelling, die voerden we uit en daar hield het op. We merkten dat de integratie niet liep en hebben de vluchtelingen met een verblijfsvergunning uitgenodigd om te komen praten over hoe dat beter kon. We kwamen op ontmoetingsmiddagen en die hebben we een jaar lang elke eerste woensdag van de maand gehouden’, zegt Oerlemans. 

Hij betrok steeds verschillende organisaties erbij en sociaal werk, omdat hij de bijeenkomsten zag als iets van hen allemaal. ‘Ik ben naar de wethouder gestapt en heb hem gewezen op het belang van die activiteit en gezegd dat volgens ons de gemeente de aangewezen organisator is. Daar was hij het mee eens’, zegt Oerlemans. Uiteindelijk heeft de wethouder zijn ambtenaren zelf een plan van aanpak laten schrijven en dat is op 18 mei 2017 goedgekeurd door de gemeenteraad. 

Woonstichting ‘thuis was bij het plan betrokken en er staat ook in dat huizen die eerst op de nominatie stonden voor verkoop nog beschikbaar blijven voor huur om een betere spreiding te krijgen. 

Van Riel heeft veel contacten met vluchtelingen met een verblijfsvergunning. ‘Hier zitten vooral mensen uit Syrië, Irak, Somalië en Eritrea. Zij zijn heel erg gewend om elkaar te leren kennen door samen te eten. Ze vragen vaak of ik langs kom en dat doe ik, want ik waardeer die gastvrijheid zeer’, zegt Van Riel. 

Van het plan van aanpak merkt de Brabantse niet veel, maar ze vindt het wel belangrijk dat haar nieuwe dorpsgenoten de taal goed leren. Het zijn er nu 113, op 16.626 inwoners. Ze ziet wel waar het misgaat. ‘Zij willen graag allemaal een eigen zaak beginnen om in hun eigen onderhoud te voorzien. Dat kan niet zomaar in Nederland en dus zegt de gemeente vaak nee. Wat mij betreft mag er wel wat meer vertrouwen zijn in de nieuwe buren, zodat ze hoop houden en zich blijven inzetten. Te veel regels slaat ze lam’, zegt Van Riel.