Praktijk

Project Match is goed voor sociale contacten en samen klussen

Alexander Dicker (31) houdt van sociale contacten en van klussen. Toen de Universiteit van Maastricht met  de gemeente en enkele woningcorporaties waaronder Woonpunt Project Match startte, was hij meteen enthousiast. Hij helpt buurtgenoten en in het bijzonder vluchtelingen met een verblijfsvergunning. ‘We moesten ze helpen bij problemen waar ze tegenaanlopen. Ze blazen bijvoorbeeld het gas uit, in plaats van het uit te draaien.'

Toen Dicker anti-leegstand woonde in Maastricht knapte hij met zijn huisgenoten het huis op. Dat was net klaar toen woningcorporatie Woonpunt daar Project Match wilde starten. Eigenlijk bedoeld voor studenten die kunnen wonen met huurmatiging in ruil voor diensten. Dicker en zijn huisgenoten wilden die rol ook wel vervullen. ‘Toen zijn ze bij ons aan de balie verschenen en vanwege hun enthousiasme, mochten ze blijven. Zeker omdat ze binnen het project passen’, zegt Gemma Gerrits van woningcorporatie Woonpunt. 

Opdracht
De drie huisgenoten kregen wel een opdracht mee. Ze moesten op zoek naar projecten en gingen zelf de deuren af op zoek naar vluchtelingen met een verblijfsvergunning. Zo vonden ze een man uit Eritrea, maar leerden ze vooral Maastrichtenaren kennen. Nu hebben ze een enorm netwerk en zijn ze de spil van de buurt. De man uit Eritrea helpen ze nog regelmatig, bijvoorbeeld bij doktersbezoeken en zijn kinderen bellen regelmatig aan om iets leuks te gaan doen. Dicker en zijn huisgenoten betalen minder huur, maar zijn erg actief in de buurt, zodat niemand meer eenzaam thuis hoeft te zitten en iedereen iemand heeft om dingen aan te vragen.

Ook de buurkinderen weten het drietal, Dicker en huisgenoten Masha en Leonid, te vinden. ‘Vanuit Match is na het begin gezegd dat we ons niet alleen op vergunninghouders hoefden te richten. We moesten vooral zorgen dat de buurt weer een leuke plek werd. We hebben rondgevraagd wat onze buren wilden en hebben toen pallets uit elkaar getrokken om er moestuintjes van te maken.’ Ze zijn niet alleen de moestuin begonnen, maar ook helpen ze buren met andere dingen waar ze behoefte aan hebben. ‘Het is heel leuk om te zien hoe deze drie op zoek gaan naar de buren. Zij zitten aan de westkant van Maastricht. Aan de oostkant hebben we nog een complex waar studenten in zitten in het kader van dit project’, aldus Gerrits.   

Uitdaging
‘De buurkinderen vonden het prachtig. Ze bellen ook vaak bij ons aan of we weer iets kunnen bouwen of doen.’ Daarvoor hebben Dicker en zijn huisgenoten een potje gekregen van de universiteit en subsidie aangevraagd en gekregen. ‘Maar de uitdaging om geen geld uit te geven en samen dingen te maken, is veel leuker’, zegt Dicker. Al hoopt hij nog op meer initiatief van zijn buurtgenoten, in plaats van dat alles bij hem en zijn huisgenoten vandaan moet komen. Voor komende maanden heeft hij in ieder geval zelf weer iets bedacht: de buurt vol zetten met zonnebloemen. 

Na het succes in de westkant van de stad zijn ook drie huisgenoten aan de oostkant van Maastricht, Mark, Yaren en Eisa aan de slag met Project Match. Gerrits: ‘Zij willen het vooral mogelijk maken dat mensen elkaar ontmoeten. In het begin liep het wat stroef. Inmiddels hebben zij geleerd dat je met activiteiten sneller contact maakt. Samen met het buurtinitiatief organiseren zij op vrijdag een warme maaltijd. Kinderen en jongeren kunnen op zondag bij hen terecht voor het spelen van voetbal. De komende tijd willen zij ook een koffie uurtje houden.’