FAQ

Vijf vragen over no-riskpolis

Werk staat voorop bij de huidige regelgeving op het gebied van sociale zekerheid. Financiële prikkels moeten zowel werknemers als werkgevers stimuleren gedeeltelijk arbeidsgeschikten zo veel mogelijk aan de slag te houden of te krijgen. De no-riskpolis is daarbij een van de instrumenten.

1. Wat is de no-riskpolis?
Een compensatie voor het doorbetaalde loon bij ziekte. Werkgevers zijn wettelijk verplicht elke zieke werknemer twee jaar lang het loon voor minimaal 70 procent door te betalen. Door deze verplichte doorbetaling voelen werkgevers er mogelijk minder voor om gedeeltelijk arbeidsgeschikten aan te nemen of in dienst te houden. Door de no-riskpolis loopt de werkgever minder financieel risico. Voor elke periode dat de werknemer ziek is kan de werkgever het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) vragen om het doorbetaalde loon te compenseren. Dit kan voor elke ziektedag ongeacht de oorzaak van de ziekte. En mocht de werknemer na twee jaar ziekte een nieuwe arbeidsongeschiktheidsuitkering krijgen, dan worden die lasten niet meegenomen in de berekening van de gedifferentieerde premie van de WIA.

2. Voor wie geldt de no-riskpolis?
Voor werknemers die voor een deel arbeidsgeschikt zijn met recht op een WIA- of een WAO-uitkering die de werkgever in dienst neemt of houdt. De no-riskpolis geldt ook voor werknemers die minder dan 35 procent loonverlies hebben (en dus geen WIA-uitkering hebben) maar niet langer bij hun voormalige werkgever in dienst kunnen blijven. Het gaat dan om werknemers die direct na het einde van de wachttijd (twee jaar) of de verlengde loondoorbetalingperiode geen werk meer hebben. Als zij binnen vijf jaar daarna weer bij een andere werkgever in dienst treden, kan deze aanspraak maken op de no-riskpolis. Ook werknemers met een Wajong-uitkering (jong gehandicapten) vallen hieronder.

3. Wat moet de werkgever doen om ziekengeld van het UWV te ontvangen?
Als de werknemer die onder de no-riskpolis valt zich ziek meldt, moet de werkgever dit zo snel mogelijk melden bij het UWV. De werkgever moet dus wel weten of een werknemer onder de no-riskpolis valt. De werknemer is sinds kort wettelijk verplicht deze informatie te verstrekken behalve tijdens de eerste twee maanden die de werknemer in dienst is. Tijdens het sollicitatiegesprek of in de proeftijd hoeft de werknemer dus nog geen informatie te verstrekken of vragen over dit onderwerp te beantwoorden.

4. Hoe hoog is de compensatie die het UWV betaalt?
Het UWV betaalt ten minste 70 procent van het loon. In de CAO Woondiensten is vastgelegd dat de werkgever in het eerste ziektejaar 100 procent doorbetaalt. De werkgever kan het UWV schriftelijk verzoeken om 100 procent van het loon te compenseren door dit op het ziekmeldingsformulier aan te geven. Het UWV compenseert maximaal 100 procent van het ziektewetdagloon. Het dagloon uit de Ziektewet kan lager zijn dan het feitelijke dagloon van de werknemer.

5. Hoe lang geldt de no-riskpolis?
Maximaal vijf jaar. Dit betekent dat de no-riskpolis vijf jaar lang na het begin van de dienstbetrekking geldig is als de werkgever iemand in dienst neemt. Als de werkgever een gedeeltelijk arbeidsgeschikte werknemer in dienst houdt, is de no-riskpolis vijf jaar na de vaststelling van zijn recht op een WIA-uitkering van toepassing. Eenmalige verlenging is mogelijk als de werknemer een aanzienlijk verhoogde kans op ziekte of arbeidsongeschiktheid heeft. Voor werknemers met een Wajong-uitkering geldt de no-riskpolis altijd.

Dit artikel is in een andere vorm in Aedes-Magazine 06/2010 geplaatst.